Wielu chorych wyzdrowiało, u innych jednak poprawa była mała lub wcale nie nastąpiła

0

Posted by admin | Posted in Uncategorized | Posted on 01-08-2018

Wielu chorych wyzdrowiało, u innych jednak poprawa była mała lub wcale nie nastąpiła.
Na podstawie swych spostrzeżeń autorzy ci sądzą jednak, że pewne cierpienia skóry zależą od braku pirydoksyny.
Niedobór tej witaminy u młodych szczurów powoduje zapalenie skóry z obrzękiem, umiejscowionym przede wszystkim na uszach, nosie i łapkach.
Zmiany te na pierwszy rzut oka są podobne do pelagry, ale nie poddają się leczeniu kwasem nikotynowym.
Chlorowodorek pirydoksyny w dawkach 120-200 mg dziennie stosowano też dożylnie w granulocytopenii toksycznej.
Wyraźne polepszenie występowało już po 2 dniach leczenia.
Pirydoksynę używano też w leczeniu choroby Parkinsona, zresztą bez większych wyników.
Witamina ta gra zapewne rolę w przemianie białkowej działając, jako koenzym przy dekarboksylacji niektórych aminokwasów, jak tryptofan, tyrozyna, arginina, kwas glutaminowy oraz wchodzi w skład transaminoz.
U zwierząt niedobór witaminy B6 uniemożliwia przekształcanie białek w tłuszcze.
Istnieją też dane, że witamina B6 bierze udział w przemianie kwasów tłuszczowych nienasyconych.
Pirydoksyna jest zawarta w drożdżach, mięsie, wątrobie, nerkach, sercu, rybach, ryżu, jarzyny, owoce i mleko zawierają mniejsze ilości pirydoksyny, spore jej ilości znajdujemy w zbożu.
Dzienne zapotrzebowanie pirydoksyny jest niewielkie, wynosi prawdopodobnie około -1 mg (NichoLLs).
INOZYTOL Jest to krystaliczne ciało o słodkim smaku.
Wzór inozytolu jest izomerem glukozy.
Jest to ciało bardzo stałe, odporne na działanie kwasów i zasad.
W roślinach występuje, jako phitina w połączeniu z wapniem, magnezem i kwasem fosforowym.
Inozytol znaleziono także w tkankach zwierzęcych: w mięśniach, mózgu, krwinkach czerwonych, tkankach oka.
Inozytol występuje również w wielu jarzynach, ziarnach pszenicy, jest on też składnikiem diastazy trzustkowej.
Może też być syntetyzowany przez bakterie flory jelitowej.
Inozytol jest znany, jako czynnik przeciw łysieniu myszy, ma też działanie lipotropowe (u zwierząt cukrzycowych), ma też hamować laktację, czemu zapobiega kwas paraaminobenzoesowy.
Zapotrzebowanie dzienne inozytolu nie jest dobrze znane.
KWAS PARAAMINOBENZOESOWY Jest to wyosobniona w roku 1941 przez Blancharda krystaliczna, bezbarwna substancja o wzorze C7H7NO2.
W roku 1940 Woods wykazał, że kwas paraaminobenzoesowy hamuje bakteriostatyczne działanie sulfonamidów i dowodził, że kwas ten jest związkiem koniecznym do wzrostu bakterii.
Ansbacher doniósł, że zanik pigmentu w owłosieniu myszy może być wyleczony podaniem do diety kwasu para aminobenzoesowego.
Sieve stosował kwas paraaminobenzoesowy u 800 chorych obu płci w przypadkach bielactwa i łysienia plackowatego
[patrz też: węże do piaskowania, blachodachówka gontopodobna, benfotiamina ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Powiązane tematy z artykułem: benfotiamina blachodachówka gontopodobna węże do piaskowania