Przedawkowaniu zapobiega równoczesne podawanie witaminy A

0

Posted by admin | Posted in Uncategorized | Posted on 12-06-2018

Przedawkowaniu zapobiega równoczesne podawanie witaminy A.
Meunier i Hinglais donieśli, że nad miernie wysokie dawki witaminy K opóźniaj ą krzepnienie krwi.
Możliwość przedawkowania witamin zmusza do stosowania ich pod pewną kontrolą.
Wszystkie związki, nawet pożyteczne dla organizmu, mogą stać się toksyczne, jeśli są podane w dawce niefizjologicznej.
Witaminy nie stanowią wyjątku w tej ogólnej regule.
Najlepszym sposobem witaminoterapii jest odpowiednia dieta.
W pożywieniu zawartość witamin nie jest nadmierna, a ponadto znajdują się tam one w odpowiednich fizjologicznych proporcjach.
ANTYWITAMINY W ostatnich latach bardzo wielkie zainteresowanie wzbudziło odkrycie tzw.
antywitamin.
Ustalono, że niektóre związki chemiczne pokrewne witaminom mogą działać antagonistycznie.
Obecnie znamy wiele takich związków, mogą one inaktywować witaminę lub powodować jej rozpad, tworzyć nieodwracalne połączenia lub działać antagonistycznie.
Najczęściej mechanizm działania antywitamin polega na wyłączeniu witamin z odpowiedniego układu enzymatycznego przez antywitaminę o podobnej budowie chemicznej, ale bez właściwości chemicznych i biologicznych wypartej witaminy.
Zajmując miejsce witaminy związki te tworzą nie czynny zespół enzymatyczny, co musi wpływać na czynności ustroju.
Od wielu lat zauważono związek pomiędzy spożywaniem kukurydzy a pelagrą.
Istnieje przypuszczenie, że kukurydza zawiera antywitaminę niacyny.
Istnienie takiego czynnika miał wykazać Woolley w r.
1946.
Być może, jest to kwas indolooctowy.
W warunkach pracownianych stwierdzono, że kwas pirydyno-sulfonowy jest antagonistą niacyny.
Podobnie wprowadzanie myszom po 2 mg dziennie 3-acetylowąnego kwasu nikotynowego powoduje u nich typowe objawy pelagry ustępujące po podaniu niacyny lub jej amidu.
Ciekawy jest fakt, że u myszy na diecie bez niacyny pelagra nie występuje.
Podawanie surowych ryb (zwłaszcza karpi) lisom i innym zwierzętom powoduje u nich objawy niedoboru witaminy B12.
Przekonano się, że związkiem, który niszczy w tych przypadkach witaminę B1 rozbijając ją na część pirymidynową i tiazolową, jest tiaminaza.
Tiaminazę zawierają też ostrygi.
Spożycie 12 ostryg niszczy około 50 % witaminy B12 zawartej w zwykłej racji pokarmowej.
Jeszcze silniejsze działanie występuje w 100 g ostryg rozkłada w ciągu 20 min.
aż 8 gramów witaminy B12.
Ponieważ ogrzewanie niszczy tiaminazę, czynnik ten nie ma znaczenia w odżywianiu ludzi.
Freed i Haag wykazali, że czynnik skierowany przeciw witaminie Bi istnieje również w pewnych gatunkach paproci.
Światło unieczynnia witaminę B2.
Powstaje wówczas lumiflgwina w roztworze zasadowym, a lumichrom w środowisku obojętnym lub kwaśnym
[więcej w: restauracja olsztyn, meble kuchenne kraków, szyny prądowe ]

WITAMINY B12 i B14

0

Posted by admin | Posted in Uncategorized | Posted on 12-06-2018

1944.
WITAMINY B12 i B14 W kwietniu 1948 Rickes i współpracownicy wyodrębnili z wątroby krystaliczny związek nazwany witaminą B12.
Budowa tego związku nie jest ostatecznie wyjaśniona, w skład jego wchodzi azot (około 13%), fosfor, kobalt (około 4 % – stąd czerwona barwa witaminy B12) oraz rozmaite aminokwasy.
Jak stwierdził Rickes, bakterie wytwarzające streptomycynę (Streptomyces griseus) syntetyzują również witaminę B12.
Związek ten okazał się niesłychanie czynny biologteznie i znalazł szerokie zastosowanie w leczeniu niedokrwistości Biermera, w której nie tylko wpływa na zmiany w krwi, ale usuwa również zmiany nerwowe, w przeciwieństwie do kwasu foliowego.
Spiess np.
, który badał wpływ kwasu foliowego na chorobę Biermera, stwierdził, że spośród 30 chorych leczonych kwasem foliowym aż u 28 w ciągu 2 lat rozwinęły się powikłania nerwowe.
W r.
1948 West doniósł o pomyślnych wynikach leczenia choroby Biermera witaminą B12, lek podawano domięśniowo.
Dawką czynną jest już 10-20 mego.
Skuteczność witaminy B12 w chorobie Biermera potwierdziły też doniesienia Castlea, Spiessa i innych.
Dalsze badania wykryły jeszcze jeden związek, który w ogromnych rozcieńczeniach pobudza do wzrostu budowę komórek szpiku.
Czynnik ten nazwano witaminą B14.
Prawdopodobnie związek ten jest spokrewniony z ksantopteryną i może z niej powstawać w ustroju.
Interesujące jest przypuszczenie, że witamina B12 i B14 współdziałając pobudzają szpik do tworzenia krwinek.
Witamina B14 wytwarza się w ustroju, B12 jest dostarczana w pokarmach.
Oczywiście, ten niezwykle ciekawy rozdział chemii fizjologicznej nie jest jeszcze zakończony.
Badania lat ostatnich podkreślają znaczenie zespołu witaminy B dla bakterii, zwierząt i człowieka.
Interesujący jest fakt, że zwierzęta przeżuwające mogą przez dłuższy czas utrzymać się przy życiu będąc na diecie o niskiej zawartości witamin.
Dzieje się to dzięki temu, że u wielu zwierząt przeżuwających flora jelitowa ma zdolność syntetyzowania rozmaitych witamin.
Już w roku 1885 Ludwik Pasteur na jednym z posiedzeń Francuskiej Akademii Nauk wygłosił pogląd, że zwierzęta nie mogą rozwijać się normalnie, jeśli ich przewód pokarmowy nie zawiera flory jelitowej, która pozostaje w symbiozie z ustrojem zwierzęcia.
W pierwszym żołądku przeżuwających (rumen), np.
krowy, spotykamy bakterie, które wytwarzają składniki zespołu witaminy B.
Badania wykazały, że zawartość rumen jest bogatsza w witaminę B2, witaminę B6, kwas pantotenowy, nikotynowy, biotynę i witaminę K niż podawane krowie pożywienie.
Zwierzę to jest także uniezależnione od dostarczania witaminy B z zewnątrz
[hasła pokrewne: transkrypcje nagrań, szyny prądowe, sterowniki plc ]

Leczenie polega na wstrzykiwaniach przetworów wątroby lub podawaniu kwasu foliowego

0

Posted by admin | Posted in Uncategorized | Posted on 12-06-2018

Leczenie polega na wstrzykiwaniach przetworów wątroby lub podawaniu kwasu foliowego.
Pod wpływem takiego leczenia ustępuje nie tylko niedokrwistość, ale również objawy żołądkowo-jelitowe.
Dieta powinna być uboga w tłuszcze i węglowodany, a bogata w białko i witaminy, mięso powinno być chude, a mleko zbierane.
Prócz tego można podawać szynkę, ozór, wątróbkę, mięso wołowe, serce, jajka, dobrze działają też witamina A i D oraz zespół witaminy B (drożdże).
W niektórych przypadkach konieczne są przetoczenia krwi, niekiedy trzeba podawać wapń.
Wyciągi wątrobowe do leczenia sprue zastosowali po raz pierwszy Bloomfield i Wyckoff w roku 1927.
Z owoców można podawać poziomki, melony, sok pomarańczy, do słodzenia należy nieraz użyć sacharyny.
KWAS PANTOTENOWY Znaczenie kwasu pantotenowego dla ustrojów żywych odkryto w roku 1939, a syntezy dokonano w roku 1940.
Kwas ten istnieje w dwojakiej postaci, prawoskrętna działa znacznie silniej niż lewoskrętna.
Sól wapniowa tego kwasu ma wzór sumaryczny (C9H16N05)2Ca.
Sól wapniowa tego kwasu ma postać białych kryształów bez zapachu, nieco gorzkich w smaku.
Długotrwałe gorąco, zwłaszcza suche, niszczy kwas pantotenowy.
Kwas ten jest potrzebny rozmaitym zwierzętom do normalnego rozwoju i zachowania zdrowia.
Brak kwasu pantotenowego w ustroju zwierząt wywołuje zmiany w skórze, w przewodzie pokarmowym, w krwi, wątrobie, nadnerczach, w nerkach i w ośrodkowym układzie nerwowym.
U szczurów brak kwasu pantotenowego powoduje zapalenie skóry, siwienie i wypadanie sierści, uszkodzenie nerek, nadnerczy i serca, u kurcząt dochodzi do zmian w rdzeniu i w nerwach kulszowych, u psów – do zmian w nerkach, wzrostu reszty azotowej, do spadku poziomu cukru i chlorków w krwi.
Działanie tego związku u ludzi nie jest dobrze znane.
Kwas pantotenowy, podobnie jak i inne człony witaminy B, jest zapewne potrzebny komórkom ustroju do ich prawidłowych czynności i człowiek prawdopodobnie nie stanowi tu wyjątku.
Gordon podaje 5 przypadków zapalenia nerwów, 1 – zespołu Korsakowa i dwa przypadki białej gorączki, które reagowały pomyślnie na leczenie kwasem pantotenowym.
Jest rzeczą bardzo prawdopodobną, że związek ten znajdzie szersze zastosowanie w klinice, gdy doświadczenie nasze się zwiększy.
Po doustnym podaniu glukozy poziom kwasu pantotenowego w krwi obniża się o 1/5-113.
Być może, że stoi to w związku z udziałem kwasu pantotenowego w pośredniej przemianie węglowodanów.
Kwas pantotenowy jest syntetyzowany przez wiele, bakterii znajdujących się zwykle w przewodzie pokarmowym ludzi.
Jest on też szeroko rozpowszechniony w środkach pokarmowych
[przypisy: restauracja katowice, Kuchnie Gdańsk, szyny prądowe ]

Stosowanie witaminy B1 daje często pomyślne wyniki lecznicze

0

Posted by admin | Posted in Uncategorized | Posted on 12-06-2018

Stosowanie witaminy B1 daje często pomyślne wyniki lecznicze, należy jednak podkreślić, że dawki używane w lecznictwie są zbyt duże i przewyższają zdolności organizmu do zużytkowania, a nawet magazynowania witaminy B.
W wielu przypadkach można osiągnąć lepsze wyniki za pomocą zespołu witamin B.
Niedobór tego zespołu obniża odporność organizmu ludzkiego na zakażenie, obniża natężenie procesów oksydoredukcyjnych i wytwarzanie niektórych przeciwciał.
RYBOFLAWINA (WITAMINA B2) Z badań Hogana i Huntera w roku 1928 dowiedzieliśmy się, że witamina B jest złożona z wielu składników, z których jeden jest fluoryzującym barwnikiem.
Już od roku 1879 wiedziano, że fluoryzujący żółtozielony barwnik jest zawarty w mleku.
Barwnikiem tym jest ryboflawina, czyli witamina B2.
Ryboflawina ma barwę pomarańczowożółtą, rozpuszcza się w wodzie dosyć słabo (około mg w 100 ml), podobnie w alkoholu, nie rozpuszcza się w chloroformie, eterze d.
acetonie.
Jest stosunkowo wytrzymała na ogrzewanie, natomiast rozkłada się łatwo w środowisku zasadowym.
Ten zielono fluoryzujący barwnik jest szeroko rozpowszechniony w roślinach i tkankach zwierzęcych.
Najbogatszymi źródłami witaminy B2 są drożdże i wątroba, ale dostateczne Ilości znajdujemy również w mleku, w ziarnach pszenicy i szpinaku.
Ryboflawinę otrzymano najpierw w czystej krystalicznej postaci z mleka (stąd pierwotna nazwa laktoflawina).
Dziś możemy także otrzymać laktoflawinę syntetycznie.
Bardzo ważny jest fakt, że ester kwasu fosforowego ryboflawiny połączony ze specjalnym białkiem stanowi grupę prostetyczną żółtego fermentu oddechowego Warburga.
Zaczyn ten znajduje się prawdopodobnie we wszystkich żywych komórkach ustroju i odgrywa zasadniczą rolę w oddychaniu komórkowym.
W żółtym fermencie Warburga ryboflawina jest połączona z białkiem za pośrednictwem kwasu fosforowego.
Żółty ferment oddechowy został wyosobniony z drożdży przez Warburga i Christiana w r.
1937.
Związek ten stwierdzono ponadto w jajach, roślinach, wątrobie, nerkach, sercu i mięśniach szkieletowych.
Żółty enzym ma szczególną zdolność do utleniania się i następczej redukcji, tj.
do oddawania i pobierania wodoru.
Wodór jest pobierany ze spalonego metabolitu i za pośrednictwem enzymów przekazywany aż do cząsteczkowego tlenu, z którym tworzy H202, rozkładaną działaniem specjalnego mechanizmu na wodę i tlen cząsteczkowy.
W roku 1938 biochemicy odkryli jeszcze inne enzymy zawierające związki, flawinowe.
Biorą one udział w utlenianiu tak ważnych związków, jak kwas fumarowy, sukciriowy, ksantyny.
Diaforaza – flawoproteid jest dwunukleotydem adenino-flawinowym, reduktoza cytochromowa redukuje cytochrom C
[przypisy: kuchnie angielskie, szyny prądowe, kuchnie na wymiar bydgoszcz ]