Przedawkowaniu zapobiega równoczesne podawanie witaminy A

0

Posted by admin | Posted in Uncategorized | Posted on 01-09-2019

Przedawkowaniu zapobiega równoczesne podawanie witaminy A.
Meunier i Hinglais donieśli, że nad miernie wysokie dawki witaminy K opóźniaj ą krzepnienie krwi.
Możliwość przedawkowania witamin zmusza do stosowania ich pod pewną kontrolą.
Wszystkie związki, nawet pożyteczne dla organizmu, mogą stać się toksyczne, jeśli są podane w dawce niefizjologicznej.
Witaminy nie stanowią wyjątku w tej ogólnej regule.
Najlepszym sposobem witaminoterapii jest odpowiednia dieta.
W pożywieniu zawartość witamin nie jest nadmierna, a ponadto znajdują się tam one w odpowiednich fizjologicznych proporcjach.
ANTYWITAMINY W ostatnich latach bardzo wielkie zainteresowanie wzbudziło odkrycie tzw.
antywitamin.
Ustalono, że niektóre związki chemiczne pokrewne witaminom mogą działać antagonistycznie.
Obecnie znamy wiele takich związków, mogą one inaktywować witaminę lub powodować jej rozpad, tworzyć nieodwracalne połączenia lub działać antagonistycznie.
Najczęściej mechanizm działania antywitamin polega na wyłączeniu witamin z odpowiedniego układu enzymatycznego przez antywitaminę o podobnej budowie chemicznej, ale bez właściwości chemicznych i biologicznych wypartej witaminy.
Zajmując miejsce witaminy związki te tworzą nie czynny zespół enzymatyczny, co musi wpływać na czynności ustroju.
Od wielu lat zauważono związek pomiędzy spożywaniem kukurydzy a pelagrą.
Istnieje przypuszczenie, że kukurydza zawiera antywitaminę niacyny.
Istnienie takiego czynnika miał wykazać Woolley w r.
1946.
Być może, jest to kwas indolooctowy.
W warunkach pracownianych stwierdzono, że kwas pirydyno-sulfonowy jest antagonistą niacyny.
Podobnie wprowadzanie myszom po 2 mg dziennie 3-acetylowąnego kwasu nikotynowego powoduje u nich typowe objawy pelagry ustępujące po podaniu niacyny lub jej amidu.
Ciekawy jest fakt, że u myszy na diecie bez niacyny pelagra nie występuje.
Podawanie surowych ryb (zwłaszcza karpi) lisom i innym zwierzętom powoduje u nich objawy niedoboru witaminy B12.
Przekonano się, że związkiem, który niszczy w tych przypadkach witaminę B1 rozbijając ją na część pirymidynową i tiazolową, jest tiaminaza.
Tiaminazę zawierają też ostrygi.
Spożycie 12 ostryg niszczy około 50 % witaminy B12 zawartej w zwykłej racji pokarmowej.
Jeszcze silniejsze działanie występuje w 100 g ostryg rozkłada w ciągu 20 min.
aż 8 gramów witaminy B12.
Ponieważ ogrzewanie niszczy tiaminazę, czynnik ten nie ma znaczenia w odżywianiu ludzi.
Freed i Haag wykazali, że czynnik skierowany przeciw witaminie Bi istnieje również w pewnych gatunkach paproci.
Światło unieczynnia witaminę B2.
Powstaje wówczas lumiflgwina w roztworze zasadowym, a lumichrom w środowisku obojętnym lub kwaśnym
[więcej w: ryba w cieście piwnym, ryba o zapachu ogórka, ryba w zalewie octowej ]

Kwas paraaminobenzoesowy

0

Posted by admin | Posted in Uncategorized | Posted on 01-09-2019

Kwas paraaminobenzoesowy stosowano też w przypadkach bezpłodności (w przypadkach trwających przynajmniej od 5 lat i leczonych bezskutecznie przez ginekologów) 22 kobietom podawano kwas paraaminobenzoesowy w dawkach po 100 mg 3 razy dziennie, 4 dawkę podawano przed snem.
Leczenie to trwało od 3 do 7 miesięcy.
12 z tych kobiet zaszło potem w ciążę.
Kwas paraaminobenzoesowy hamuje działanie sulfonamidów, przeciwdziała siwieniu zwierząt (myszy i szczury).
W klinice jest używany do leczenia chorób wywołanych przez rickettsje.
CHOLINA Cholina jest składnikiem tkanek zwierzęcych, wchodzi w skład lecytyn, znajdujemy ją także w stanie wolnym w krwi, limfie i ścianach przewodu pokarmowego.
Na ogół zalicza się cholinę do grupy witaminy B, co nie jest sprawą bezsporną.
Cholina jest silną zasadą.
Jest to biała krystaliczna substancja o gorzkim smaku, wyosobniona z lecytyny mózgowej jeszcze w roku 1865.
Jest to środek drażniący układ parasympatyczny – zwalnia czynność serca, wzmaga ruchy jelit, rozszerza naczynia krwionośne.
Bardzo ważne znaczenie ma cholina dla czynności wątroby: zwiększa syntezę fosfatydów w wątrobie, zapobiega jej stłuszczeniu (czynnik lipotropowy), wzmaga oddychanie komórek wątroby.
Z badań na szczurach wynika, że cholina jest syntetyzowana w organizmie za pomocą metylowanią kolaminy.
Grupy metylowe choliny pochodzą z metioniny, mogą być jednak użyte w ustroju także do syntezy metioniny i kreatyny.
Dieta bogata w tłuszcze i cholesterol u zwierząt wywołuje stłuszczenie wątroby, czemu zapobiega jednocześnie podawanie choliny.
Brak choliny powstrzymuje wzrost u szczurów, kurcząt i psów.
U szczurów zahamowaniu ulega także laktacja.
Cholina jest szeroko rozpowszechniona w przyrodzie, występuje w tkankach zwierzęcych i roślinnych i jest potrzebna do zachowania zdrowia i prawidłowych czynności organizmu ludzi i wyższych zwierząt.
Cholina jest zbiorem ruchomych grup metylowych (CH3), które są potrzebne do syntezy tak ważnych związków, jak kreatyna, adrenalina.
Z choliny może też powstać acetylocholina.
Poza tym cholina wchodzi w skład fosfolipidów, pobudza ich tworzenie i umożliwia przenoszenie tłuszczów (tłuszcze pod postacią fosfolipidów są przenoszone drogą krwi).
Cholina chroni wątrobę od stłuszczenia i w sprowadza pewną poprawę w marskości wątroby.
W hepatitis infectiosa i toxica nie daje poprawy.
KWAS FOLIOWY – KWAS PTEROILOGLUTAMINOWY (WITAMINA B12, KSANTOPTERYNA, KWAS LISTNY) W roku 1935 Langston, Day i Shikers opisali czynnik zawarty w wyciągach z drożdży i wątroby, który leczył lub zapobiegał pokarmowej niedokrwistości u małp, i nazwali go witaminą M (monkey – małpa)
[patrz też: ryba w cieście naleśnikowym, ryba z rodziny dorszowatych, ryba w cieście piwnym ]

Wielu chorych wyzdrowiało, u innych jednak poprawa była mała lub wcale nie nastąpiła

0

Posted by admin | Posted in Uncategorized | Posted on 01-09-2019

Wielu chorych wyzdrowiało, u innych jednak poprawa była mała lub wcale nie nastąpiła.
Na podstawie swych spostrzeżeń autorzy ci sądzą jednak, że pewne cierpienia skóry zależą od braku pirydoksyny.
Niedobór tej witaminy u młodych szczurów powoduje zapalenie skóry z obrzękiem, umiejscowionym przede wszystkim na uszach, nosie i łapkach.
Zmiany te na pierwszy rzut oka są podobne do pelagry, ale nie poddają się leczeniu kwasem nikotynowym.
Chlorowodorek pirydoksyny w dawkach 120-200 mg dziennie stosowano też dożylnie w granulocytopenii toksycznej.
Wyraźne polepszenie występowało już po 2 dniach leczenia.
Pirydoksynę używano też w leczeniu choroby Parkinsona, zresztą bez większych wyników.
Witamina ta gra zapewne rolę w przemianie białkowej działając, jako koenzym przy dekarboksylacji niektórych aminokwasów, jak tryptofan, tyrozyna, arginina, kwas glutaminowy oraz wchodzi w skład transaminoz.
U zwierząt niedobór witaminy B6 uniemożliwia przekształcanie białek w tłuszcze.
Istnieją też dane, że witamina B6 bierze udział w przemianie kwasów tłuszczowych nienasyconych.
Pirydoksyna jest zawarta w drożdżach, mięsie, wątrobie, nerkach, sercu, rybach, ryżu, jarzyny, owoce i mleko zawierają mniejsze ilości pirydoksyny, spore jej ilości znajdujemy w zbożu.
Dzienne zapotrzebowanie pirydoksyny jest niewielkie, wynosi prawdopodobnie około -1 mg (NichoLLs).
INOZYTOL Jest to krystaliczne ciało o słodkim smaku.
Wzór inozytolu jest izomerem glukozy.
Jest to ciało bardzo stałe, odporne na działanie kwasów i zasad.
W roślinach występuje, jako phitina w połączeniu z wapniem, magnezem i kwasem fosforowym.
Inozytol znaleziono także w tkankach zwierzęcych: w mięśniach, mózgu, krwinkach czerwonych, tkankach oka.
Inozytol występuje również w wielu jarzynach, ziarnach pszenicy, jest on też składnikiem diastazy trzustkowej.
Może też być syntetyzowany przez bakterie flory jelitowej.
Inozytol jest znany, jako czynnik przeciw łysieniu myszy, ma też działanie lipotropowe (u zwierząt cukrzycowych), ma też hamować laktację, czemu zapobiega kwas paraaminobenzoesowy.
Zapotrzebowanie dzienne inozytolu nie jest dobrze znane.
KWAS PARAAMINOBENZOESOWY Jest to wyosobniona w roku 1941 przez Blancharda krystaliczna, bezbarwna substancja o wzorze C7H7NO2.
W roku 1940 Woods wykazał, że kwas paraaminobenzoesowy hamuje bakteriostatyczne działanie sulfonamidów i dowodził, że kwas ten jest związkiem koniecznym do wzrostu bakterii.
Ansbacher doniósł, że zanik pigmentu w owłosieniu myszy może być wyleczony podaniem do diety kwasu para aminobenzoesowego.
Sieve stosował kwas paraaminobenzoesowy u 800 chorych obu płci w przypadkach bielactwa i łysienia plackowatego
[patrz też: ryba w cieście piwnym, ryba w papilotach, ryba po grecku przepis tradycyjny ]

Poniżej podajemy zawartość kwasu pantotenowego (według Jukesa) w 1 g suchej substancji

0

Posted by admin | Posted in Uncategorized | Posted on 01-09-2019

Poniżej podajemy zawartość kwasu pantotenowego (według Jukesa) w 1 g suchej substancji: drożdże 200 m.
g, wątroba 180 m.
g, jaja.
108 m.
g, ziemniaki 28 m.
g, mleko 35 m.
g, pomidory, 20 m.
g, marchew 13 m.
g, ryż 10 m.
g, szpinak 10 m.
g, cebula 10 m.
g, kukurydza 8 m.
g, pomarańcza 7 m.
g.
Są to cyfry przeciętne, gdyż, jak wykazują badania, zawartość kwasu pantotenowego może się dość znacznie wahać w rozmaitych próbkach tego samego produktu żywnościowego.
Jak wynika z przytoczonych wyżej danych kwas pantotenowy jest zawarty w bardzo wielu pokarmach i dlatego na ogół nie spotyka się objawów jego niedoboru.
Zwykłe dobowe wydalanie z moczem wynosi przeciętnie około 3,5 mg.
Kwas pantotenowy jest związkiem mało toksycznym – człowiekowi dorosłemu można podać jednorazowo bez obawy dawkę 100 mg.
Zapotrzebowanie dzienne dla dorosłego wynosi 10-12 mg.
Wydaje się, że zapotrzebowanie na kwas pantotenowy u dzieci jest większe niż u dorosłych.
BIOTYNA (WITAMINA H) Biotyna była już od dawna znana, jako związek konieczny do wzrostu wielu gatunków bakterii i drożdży.
Działa, jako bodziec wzrostowy, zwiększa oddychanie i procesy fermentaczne w wielu drobnoustrojach.
Biotyna łączy się chemicznie ze związkiem zwanym awidyną zawartym w znacznych ilościach w białkach jaj.
Połączenie to jest bardzo trwałe i można je rozbić jedynie za pomocą silnej hydrolizy.
U szczurów, których dieta zawiera dużo surowego białka jaj, rozwija się zapalenie skóry i łojotok.
Jeśli białko to będziemy uprzednio dostatecznie długo ogrzewać, zmiany skórne nie wystąpią.
Dalsze badania wykazały, że białka jaj zawiera dwa ciała: witaminę H, – czyli biotynę, która zapobiega wyptąpieniu łotoku i zapaleniu skóry u szczurów lub leczy te zmiany, jeśli już wystąpiły, i awidynę, która łączy się z witaminą H i powstrzymuje jej działanie.
Ogrzewanie niszczy awidynę i gotowane jajka nie zawierają już tej substancji w postaci czynnej.
Biotyna jest związana z białkiem (wątroba, nerki, jaja, drożdże) i uwalnia się z tych pokarmów w czasie trawienia białka.
Dlatego drożdże są stosowane do leczenia stanów łojotokowych skóry.
Biotyna znajduje się także w mleku, pomidorach, marchwi.
W roku 1941 Vigneaud, Hofmann, Melville wyosobnili biotynę z wyciągu wątroby.
W roku zaś 1942 wyodrębniono krystaliczną postać awidyny.
Jest to ciepłochwiejne białko, które inaktywuje biotynę tworząc z nią nierozpuszczalny związek.
Syntezę biotyny opisano w roku 1944 (Harris, Anderson, Willsan).
W roku 1942 Sydenstricker, Signal, Briggs dokonali badań na ochotnikach w celu ustalenia, objawów braku biotyny w organizmie ludzkim
[podobne: ryba po japońsku, ryba o zielonych ościach, ryba w cieście piwnym ]

Wszystkie te niezmiernie ważne dla przebiegu procesów życiowych dehydrogenazy zawierają w grupie prostetycznej ryboflawinę (zwiemy je ogólnie żółtymi fermentami oddechowymi

0

Posted by admin | Posted in Uncategorized | Posted on 01-09-2019

Wszystkie te niezmiernie ważne dla przebiegu procesów życiowych dehydrogenazy zawierają w grupie prostetycznej ryboflawinę (zwiemy je ogólnie żółtymi fermentami oddechowymi, gdyż, jak wspomniano, ryboflawina ma barwę żółtą).
Witamina B2 nie może być syntetyzowana w ustroju ludzkim, dlatego konieczne jest podawanie jej w diecie.
Długotrwały brak Laktoflawiny zmniejsza żywotność zwierząt doświadczalnych oraz powoduje wczesne starzenie się.
Witamina ta potrzebna jest zwierzętom do wzrostu i zachowania zdrowia.
U człowieka brak ryboflawiny powoduje znamienne zmiany w kątach ust (cheiLosis), gdzie powstają pęknięcia śluzówki, wargi stają się nienormalnie czerwone.
Jako wczesny objaw awitaminozy B2 opisano wrastanie naczyń włosowatych do rogówki (Sydenstricker V.
P.
).
Z innych objawów opisano łatwe męczenie się wzroku, niewyraźne widzenie, bolesność i obrzmienie powiek, światłowstręt, zapalenie języka.
Warkany i Schvaffenberger wykazali, że z witamin największe znaczenie dla prawidłowego rozwoju płodu ma ryboflawina.
Gdy podawano witaminę B1, B2, niacynę, kwas pantotenowy i picydoksynę, wszystkie zwierzęta były normalne, identyczne wyniki otrzymywano po podawaniu samej tylko witaminy B2.
W innych rozmaitych kombinacjach podawania zespołu witaminy B zawsze u pewnej liczby zwierząt występowały zaburzenia rozwojowe, jeśli w diecie brakowało ryboflawiny.
Jakkolwiek ryboflawina nie leczy pelagry, to jednak w pewnych przypadkach zmiany ustępują szybciej, jeżeli oprócz kwasu nikotynowego podaje się jednocześnie witaminę B2.
Wydaje się, że rozmaite objawy pelagry są rezultatem wielostronnych braków w pożywieniu i że istnieją związki pomiędzy witaminą B1, B2, kwasem nikotynowym i pirydoksyną.
Badania biochemiczne ostatnich lat wykazały, że witamina B1, B2 i kwas nikotynowy grają ważną rolę, w procesach oksydoredukcyjnych w żyjących tkankach.
Zaburzenie tych podstawowych reakcji wiedzie do zakłócenia przemiany materii w tkankach.
Ryboflawina nie jest toksyczna dla człowieka nawet w dużych dawkach (10-20 g dziennie – Hogan A.
G.
).
Źródłami witaminy B2 są: mleko, jaja, wątroba, zielone części roślin, szpinak, drożdże.
Umiarkowaną jej ilość zawiera mięso.
Duże ilości zawiera wątroba i nerki.
Dla dzieci najlepszym źródłem tej witaminy jest mleko.
Pasteryzacja nie niszczy zbytnio zawartości witaminy B2 w mleku, szkodliwie natomiast działa na nie dłuższe wystawienie na światło słoneczne.
Niżej wymienione produkty w 100 g zawierają następującą ilość ryboflawiny: mięsień sercowy (wołu, wieprza, jagnięcia) 650 m.
g, nerka 2100 m.
g, wątroba 3000 m.
g, jaja 350 m.
g, mleko świeże 532 m.
g, żółtko jaj 156 m.
g, ozór wołowy 270 m.
g, mięso cielęce 250 m.
g, suszone śliwki 125 m.
g, szpinak 250 m.
g, kalafior 125 m.
g, seler 100 m.
g (według Pattee)
[przypisy: ryba w cieście piwnym, ryba po japońsku, ryba z ikrą kołobrzeg ]

Potrawy z ryb morskich

0

Posted by admin | Posted in Uncategorized | Posted on 01-09-2019

Potrawy z ryb morskich . Dorsz z kapustą Filety z dorsza rozmrozić, dokładnie umyć, osączyć, skropić octem lub sokiem z cytryny i pozostawić na ok. l godz. następnie oprószyć mąką i usmażyć na rozgrzanym tłuszczu. Pietruszkę, seler i kapustę umyć, oczyścić, opłukać i poszatkować na tarce o dużych otworach. Read the rest of this entry »

Dorsz z pomidorami

0

Posted by admin | Posted in Uncategorized | Posted on 01-09-2019

Dorsz z pomidorami . Filety z dorsza rozmrozić (najlepiej w dolnej części lodówki), dokładnie umyć w zimnej wodzie, osączyć i podzielić na porcje, skropić sokiem z cytryny, pozostawić na ok. 1 godz. Oprószyć mąką, usmażyć na złoty kolor na rozgrzanym tłuszczu, posolić. Cebulę obrać, opłukać, pokrajać w plastry. Read the rest of this entry »

Fladra

0

Posted by admin | Posted in Uncategorized | Posted on 01-09-2019

Flądra . 2 ryby (ok. 1 kg), 2 duże cebule, 4 twarde pomidory, sól, pieprz, 1/3 szklanki białego wytrawnego wina, cytryna lub płastuga po węgiersku. Flądry umyć, oskrobać łuski, opłukać, oddzielić filety od ości, skropić sokiem z cytryny. Obrane ze skórki pomidory i cebulę pokrajać w plastry. Read the rest of this entry »

Ostrobok il la flaczki

0

Posted by admin | Posted in Uncategorized | Posted on 01-09-2019

Ostrobok ił la flaczki . Rybę umyć, zdjąć skórę, opłukać. Ułożyć rybę na desce i przecinając ości przy nasadzie kręgosłupa od ogona do głowy, skrajać filety. Pokrajać je w poprzeczne wąskie paski, oprószyć mąką i podsmażyć na połowie tłuszczu. Warzywa umyć, oczyścić, opłukać i pokrajać w słupki, a następnie poddusić z dodatkiem pozostałego tłuszczu. Read the rest of this entry »

Wedlug podanych nizej przepisów mozna przyrzadzac zarówno ryby slodkowodne, jak i morskie

0

Posted by admin | Posted in Uncategorized | Posted on 01-09-2019

Według podanych niżej przepisów można przyrządzać zarówno ryby słodkowodne, jak i morskie. 1 kg ryby, 20 dag pieczarek, kalafior, 30 dag fasolki szparagowej, łyżka masła, 2 łyżki oliwy, cytryna, żółtko, pół pęczka naci pietruszki, sól, pieprz 1 kg ryby, 4 duże cebule, 3 strąki czerwonej papryki, łyżka masła, sól, pieprz, sproszkowana papryka, 1 kg ryby, 10 dag masła, 2 łyżki mąki, 10 dag cebuli, 15 dag pieczarek, 10 dag śmietanki, pół szklanki białego wina, pół pęczka naci pietruszki, sól, pieprz Fricassee z ryby Rybę opłukać, oskrobać lub ogolić, sprawić, odciąć głowę i płetwy, umyć. Pieczarki oczyścić, dokładnie umyć i drobno pokrajać. Kalafiory umyć, podzielić na różyczki. Fasolkę umyć, ewentualnie usunąć włókna, pokrajać na kawałki długości 3 cm. Read the rest of this entry »