Lin il la Metternich

0

Posted by admin | Posted in Uncategorized | Posted on 03-09-2019

Lin ił la Metternich. Lina umyć, zanurzyć na chwilę we wrzącej wodzie i ostrym nożem oczyścić z łusek. Rozciąć wzdłuż, usunąć wnętrzności, odciąć głowę ogon i płetwy. Umyć dokładnie, podzielić na dzwonka. Każdą porcję otoczyć w mące i szybko zrumienić na rozgrzanym tłuszczu posolić. Read the rest of this entry »

Równocześnie kość gnykowa i krtań podnoszą się

0

Posted by admin | Posted in Uncategorized | Posted on 01-09-2019

Równocześnie kość gnykowa i krtań podnoszą się, język naciska na nagłośnie i wejście do krtani zamyka się.
W ten sposób drogi oddechowe zostają zasłonięte i pokarm nie może się do nich przedostać.
Płyn przechodzi przez przełyk w ciągu 0,5-1,5 sek.
, ciała stałe w ciągu 6-7 sek.
U psa, który wzdłuż całego przełyku ma jedynie mięśnie poprzecznie prążkowane, pokarm przechodzi do żołądka szybko (około 3 sek.
).
Połykanie jest aktem odruchowym.
Jest to odruch bardzo złożony, bierze w nim udział znaczna ilość mięśni.
Pokarm przechodzi przez przełyk wskutek czynnych ruchów mięśniówki przełyku.
Można przełykać pokarmy zwisając głową na dół, pokarm, więc przechodzi wtedy do żołądka wbrew sile ciężkości.
Przechodzenie pokarmu z przełyku do żołądka jest kontrolowane przez zwieracz wpustu.
Znajduje się on w stanie pewnego napięcia, które zmniejsza się w czasie połykania.
Po przełknięciu kilku kęsów napięcie zwieracza staje się coraz mniejsze, aż w końcu staje się on zupełnie luźny.
Doświadczenia Bruckea i Sterna przemawiają za tym, że nerw błędny zawiera włókna hamujące skurcz zwieracza, podczas gdy podrażnienie włókien ze splotu słonecznego wywołuje skurcz wpustu.
TRAWIENIE W ŻOŁĄDKU W starożytności porównywano trawienie w żołądku z gotowaniem, które doprowadza do rozpuszczenia się pokarmów.
Arystoteles twierdził, że zmiany, którym ulega pokarm w żołądku, powoduj ą powstanie tzw.
chylus dochodzącego do serca.
Także i Hipokrates uważał, że pokarmy ulegają zmianom w żołądku pod wpływem ciepła.
Stąd wypłynęło przypuszczenie, że żołądek jest miejscem wytwarzania ciepła w organizmie.
Galen wie już, że dzięki działaniu odźwiernika z żołądka do jelit dostają się tylko pokarmy rozpuszczone.
Znano już też w starożytności otwory gruczołowe w śluzówce żołądka.
Filozof van Hetmont (1577-1644) przypuszczał, że trawienie polega na zjawisku fermentacji.
Także Sylvius (1614-1672) wykładał w Leyden, że trawienie żołądkowe polega na fermentacji.
Filozof i matematyk Descartes (1596-1650) oraz anatom Willis (1621-1675) spostrzegł, że wymiociny są kwaśne, i pierwsi wyrazili przypuszczenie, że trawienie w żołądku odbywa się pod wpływem jakiegoś silnego kwasu.
Pierwsze doświadczenia nad sokiem żołądkowym wykonał Reaumur (1683-1753) na ptaku (kania).
Uczony ten spostrzegł, że pewne pokarmy, jak np.
mięso, ulegają strawieniu, podczas gdy ziarna zboża pozostawały niezmienione.
Obserwacje te były kontynuowane przez Lazzaro Spallanzaniego (1729-1799), który dawał do połknięcia zwierzętom kawałki gąbki na sznurku
[patrz też: ryba w papilotach, ryba po japońsku, ryba po grecku magdy gessler ]

W ten sposób gruczoły ślinowe chronią organizm Przed odwodnieniem

0

Posted by admin | Posted in Uncategorized | Posted on 01-09-2019

W ten sposób gruczoły ślinowe chronią organizm Przed odwodnieniem.
Jeśli zawartość wody zmniejsza się, gruczołom ślinowym zaczyna jej brakować, co upośledza ich czynność.
Równocześnie błony śluzowe zaczynają wysychać i zjawia się uczucie pragnienia.
Uczucie pragnienia spowodowane przez strach tłumaczy się również zahamowaniem wydzielania śliny.
Atropina, która znosi wydzielanie ślinianek, sprowadza uczucie suchości w jamie ust i pragnienie, chociaż organizm wcale nie jest wtedy zubożały w wodę.
Do zaspokojenia pragnienia w takim przypadku wystarcza zwykle zapędzlewanie jamy ustnej i gardła roztworem kokainy.
Niekiedy jednak, np.
w moczówce prostej, zabieg ten nie skutkuje.
WYDZIELANIE ŚLINY Ślina jest wydzielana nie tylko przez właściwe gruczoły ślinowe, tj.
ślinianki przyuszne, podszczękowe i podjęzykowe, ale także przez małe gruczoły rozsiane w błonie śluzowej jamy ustnej na wewnętrznej powierzchni policzków, na dolnej powierzchni języka i sklepieniu podniebienia.
Wydzielanie śliny jest stałe, ale o nieregularnym natężeniu.
Najważniejszym składnikiem śliny jest amylolityczny enzym zwany ptialiną.
Zapoczątkowuje on proces trawienia weglowodanów.
Nie wszystkie zwierzęta mają w ślinie ptialinę, np.
nie ma jej pies.
Natomiast ślina szczura obfituje w ten enzym.
Ślina zawiera też ślady ciał azotowych, jak mocznik, kwas moczowy.
Odczyn śliny jest lekko kwaśny (pH 6,3-6,9).
Ślina pochodząca ze ślinianki przyusznej jest płynna, jasna, przejrzysta i nie zawiera mucyny.
Gruczoł ten istnieje tylko u zwierząt, których uzębienie służy do rozcierania pokarmów.
Ptaki i ssaki żyjące w wodach nie mają ślinianek przyusznych.
Ślina pochodząca ze ślinianek podszczękowych jest opalizująca, lepka, bogata w mucynę.
Ślina ze ślinianek podjęzykowych ma podobne właściwości, jest jeszcze bardziej gęsta i bogata w składniki stałe i wraz ze śliną z gruczołu podszczękowego zlepia części kęsa pokarmowego, ułatwia mu ślizganie się po grzbiecie języka i przejście przez cieśń gardła.
Gruczoł ślinowy przyuszny otrzymuje włókna wydzielnicze z nauriculotemporalis i nerwu językowo-gardłowego.
Podrażnienie nerwu językowo gardłowego w jamie czaszki lub nerwu Jacobsona pobudza wydzielanie ślinianki przyusznej, usunięcie zwoju usznego znosi wydzielanie.
Ślinianka podszczękowa jest unerwiona przez nerw językowy.
Jeśli po przecięciu nerwu powyżej jego wejścia do gruczołu pobudzimy jego koniec obwodowy, to ślina wycieka obficie przez przewód Whartona.
Nerw językowy otrzymuje włókna wydzielnicze od nerwu VII czaszkowego.
Podrażnienie nerwu VII pobudza wydzielanie ślinianki podszczękowej
[więcej w: ryba po grecku magdy gessler, ryba o zapachu ogórka, ryba w cieście piwnym ]

Niepokój ruchowy jest dowodem podrażnienia ośrodka pokarmowego

0

Posted by admin | Posted in Uncategorized | Posted on 01-09-2019

Niepokój ruchowy jest dowodem podrażnienia ośrodka pokarmowego, którego część widocznie znajduje się poza półkulami mózgu.
W korze mózgowej przedstawicielami ośrodka pokarmowego są między innymi analizatory zmysłu smaku.
Przy podrażnieniu ośrodka pokarmowego człowiek odczuwa apetyt lub głód, hamowanie przejawia się natomiast w postaci spadku łaknienia i pojawieniu się uczucia sytości.
Pobudzenie i hamowanie ośrodka pokarmowego odbywa się w drodze odruchowo-nerwowej i humoralnej.
Pobudzenie odruchowe idzie ze strony różnych receptorów organizmu.
Wiadomo, ze do jedzenia siada się nieraz bez apetytu, ale zjawia się on po pierwszych kęsach (apetyt rośnie w miarę jedzenia).
Dochodzi w tych razach do pobudzenia ośrodka pokarmowego przez obwodowe bodźce odruchowe.
Na powstawanie uczucia głodu wpływa m.
in.
brak wypełnienia żołądka.
Gdy pusty żołądek wypełnimy nawet niejadalnymi produktami, to uczucie głodu zmniejsza się.
Uczucie nasycenia powstaje także wskutek wzrostu ciśnienia w żołądku, zależnego od wpływu jedzonego pokarmu i skurczu tonicznego ścian żołądka dokoła pokarmu (tzw.
peristole).
Jak podkreśla Pawłow błona śluzowa przewodu pokarmowego jest źródłem pewnych czuć dotykowych, które przyczyniają się do powstania dobrego poczucia po jedzeniu.
Na stan przyjemności, jakie wywołuje jedzenie, składają się nie tylko rozmaite podrażnienia jamy, ustnej i gardła, lecz także czucia i wrażenia związane z podrażnieniem przez pokarm w dalszych odcinkach przewodu pokarmowego (Wykł.
oczynn, głów, grucz.
traw.
Wykład V, PZWL, 1952).
Pawłow przytacza przypadki utraty apetytu w schorzeniach neurologicznych, gdzie dochodziło do znieczulenia błony śluzowej żołądka.
Dotykanie żołądkiem wchodzącego pokarmu może stać się impulsem wzbudzającym apetyt, albo czynnikiem wzmagającym (j.
w.
Wykład V).
A więc dla zjawienia się uczucia łaknienia duże znaczenie mają też interoceptywne bodźce płynące z przewodu pokarmowego.
Pobudzenie humoralne ośrodka pokarmowego odbywa się za pośrednictwem głodowego składu krwi.
Jednym z głównych czynników powodujących zjawienia się poczucia głodu jest obniżenie się poziomu cukru we krwi.
Zwłaszcza w podwzgórzu mają znajdować się receptory wrażliwe na obniżanie się poziomu glukozy.
Przytłumienie działalności ośrodka pokarmowego odbywa się również na drodze nerwowej i humoralnej.
W pierwszym wypadku odgrywają rolę rozmaite podrażnienia eksteroceptywne (gniew, zmartwienie, strach) i interoceptywne (np.
wypełnienie żołądka pokarmem).
Wśród czynników humoralnych ważną rolę gra syty skład krwi, wzbogacenie jej w składniki odżywcze
[podobne: ryba po grecku magdy gessler, ryba w papilotach, ryba po grecku fit ]

Kilogram cytryn zawiera średnio 1 g kwasu askorbinowego

0

Posted by admin | Posted in Uncategorized | Posted on 01-09-2019

Kilogram cytryn zawiera średnio 1 g kwasu askorbinowego.
Pomidory zawierają około 3 razy mniej kwasu askorbinowego niż sok cytryn, pewne gatunki papryki zawierają do 4 razy więcej witaminy C niż cytryny i pomarańcze.
Z 2000 kg papryki węgierskiej Szent-Gyorgyi otrzymywał prawie 500 g czystego kwasu askorbinowego.
Także maliny, porzeczki, winogrona oraz rosnący w Peru, Kolumbii, Wenezueli chiromoyo są bogate w kwas askorbinowy.
Pewną ilość kwasu askorbinowego (w 100 g około 12 mg) zawierają również ziemniaki.
W nasionach nie ma witaminy C.
Gdy zaczynają jednak kiełkować, to wraz z budzącym się życiem i zielonymi pędami zjawiają się duże ilości witaminy C.
W tkankach zwierzęcych najwięcej witaminy C zawiera kora nadnerczy, następnie ciałko żółte, przysadka, ciałko szkliste i soczewka oka.
Człowiek, małpy i świnka morska nie wytwarzaj ą witaminy C w ustroju, a ponieważ jest ona niezbędna do życia, muszą otrzymywać ją w pożywieniu.
Znaczny niedobór witaminy C u dorosłych powoduje wystąpienie gnilca, u dzieci zaś – choroby Barlowa.
Znacznie częściej jednak zdarzają się jedynie słabe objawy niedoboru witaminy C.
Hipowitaminoza C cechuje się wzmożoną skłonnością do krwawień z nosa, dziąseł, skóry, także zmęczeniem wiosennym, brakiem łaknienia, brakiem przyrostu wagi u dzieci, próchnicą zębów.
Skłonność do nieżytów dróg oddechowych i pokarmowych często ma związek z hipowitaminozą C.
Zapotrzebowanie na witaminę C wzmaga się w ciąży, a jeszcze bardziej w okresie karmienia, zwiększa się ono też w ostrych chorobach zakaźnych (zwłaszcza w błonicy i płatowym zapaleniu płuc), w cukrzycy, nadczynności tarczycy.
Witamina C obniża toksyczność wielu środków leczniczych (np.
salwarsanu), zobojętnia działanie toksyny błoniczej (Harde i Phillippe), powoduje przejście retikulocytów ze szpiku do krwiobiegu, według Hochwalda ma działanie przeciwalergiczne.
Witamina C jest potrzebna do rozwoju fibroblastów (kolagen), osteoblastów (osseina), odontoblastów (zębina) oraz do wytwarzania normalnego śródbłonka naczyniowego.
W znaczniejszym niedoborze witaminy C występują, więc zmiany w zębach, gojenie się ran jest upośledzone, zmniejsza się oporność naczyń włosowatych.
Niedobór witaminy C wpływa też na pośrednią przemianę materii – w tkankach zmniejsza się ilość fosfataz, esteraz i oksydaz, dochodzi do zaburzeń w przemianie aminokwasów aromatycznych, tyrozyny i fenyloalaminy, i utlenianiu komórkowym (witamina C jest przenosicielem wodoru).
Witamina C ma również znaczenie dla działania gruczołów wydzielania wewnętrznego.
Już z wyżej przytoczonych danych łatwo jest zrozumieć, że niedobór witaminy C musi się odbić bardzo niekorzystnie na czynnościach ustroju człowieka
[hasła pokrewne: ryba po grecku magdy gessler, ryba o zapachu ogórka, ryba po cygańsku ]

Drożdże są bogatym źródłem zespołu witaminy B oraz białek o wysokiej wartości biologicznej i znajdują zastosowanie w leczeniu bardzo wielu chorób

0

Posted by admin | Posted in Uncategorized | Posted on 01-09-2019

Drożdże są bogatym źródłem zespołu witaminy B oraz białek o wysokiej wartości biologicznej i znajdują zastosowanie w leczeniu bardzo wielu chorób, np.
w beri-beri, w pelagrze, w wielu chorobach skóry, w chorobie Biermera, w cukrzycy, w stanach zapalnych nerwów, w atonii przewodu pokarmowego itd.
ZAKOŃCZENIE Z tego krótkiego przeglądu jasno wynika, że zespól witaminy B odgrywa zasadniczą rolę w życiu świata roślinnego i zwierzęcego.
Czynniki te są konieczne do prawidłowego rozwoju bakterii, roślin, zwierząt, a także i człowieka.
Z dobrze poznanych czynności zwłaszcza ważny jest udział tiaminy, ryboflawiny i kwasu nikotynowego w procesach utleniania w organizmie zwierzęcym.
Niewątpliwie, badania nad zespołem witaminy B nie są zakończone i czeka nas jeszcze wiele niespodzianek.
Na pewno istnieją składniki dotychczas niewyosobnione i niezidentyfikowane.
Ponadto biologiczne i kliniczne znaczenie dotychczas wyodrębnionych składników zespołu witaminy B nie zawsze jest znane w zadowalającym stopniu.
Rokrocznie przybywają nowe fakty i nowe zdobycze w tej dziedzinie, wzbogacając naszą wiedzę kliniczną.
W ostatnich czasach Biggs, Luckey, Elvehjem~i Hart donieśli o istnieniu witaminy B1 i B2, koniecznych do wzrostu kurcząt.
Te nowe czynniki są różne od kwasu foliowego, wytwarzają je także pewne szczepy Mycobacterium tuberculosis, zwłaszcza w obecności kwasu paraaminobenzoesowego.
WITAMINA C KWAS ASKORBINOWY Jest to bezbarwna substancja rozpuszczalna w wodzie.
Powstaje prawdopodobnie z glukozy, przy czym węgiel 6 utlenia się do grupy CO OH, a 4 i 5 do ketonowej – CO, grupa przy węglu 1 redukuje się do alkoholu.
Kwas askorbinowy lewoskrętny W roztworze stałość witaminy C zależy od wielu czynników.
Żelazo i miedź katalizują utlenianie witaminy C, podobnie łatwo rozkłada się ona w środowisku zasadowym.
Inne okoliczności również przyczyniają się do niszczenia tej najmniej trwałej z witamin.
Solenie niszczy kwas askorbinowy, witamina A unieczynnia jego działanie, wiemy, że mieszanina witamin A i C nie leczy gnilca.
Witamina B uczula witaminę C na działanie światła: mleko w butelce wystawione na światło słoneczne traci witaminę C, która w tych warunkach w obecności witaminy B rozkłada się.
W roku 1932 Waugh i King wyodrębnili z soku cytryn związek krystaliczny identyczny z odkrytym w pomarańczach, kapuście i, korze nadnerczy kwasem heksuronowym, wyosobnionym poprzednio przez Szent-Gyorgyiego w latach 1927-28.
Nowoodkryty związek nazwano witaminą C lub kwasem askorbinowym.
Witamina C jest najbardziej rozpowszechniona w owocach i roślinach, duże ilości witaminy C zawierają: cytryny, pomarańcze, pomidory, głóg, papryka, świeże igły jodły i sosny
[przypisy: ryba w papilotach, ryba z ikrą kołobrzeg, ryba po grecku magdy gessler ]

Synteza witamin odbywa się nie tylko u krowy

0

Posted by admin | Posted in Uncategorized | Posted on 01-09-2019

Synteza witamin odbywa się nie tylko u krowy.
Liczni badacze wykazali składniki zespołu witaminy B w wydalinach ptaków i zwierząt ssących.
B.
lactis aeroqenes, B.
faecalis alcaligenes mogą wytwarzać biotynę, ryboflawinę, kwas nikotynowy i tiaminę (Burkholder i McVeigh 1942).
Jak wykazały badania Dama i Glavina w r.
1941, pałeczka okrężnicy wytwarza witaminę K.
Nielsen, Shull i Petersen wykryli, że biotyna może powstawać w jelicie szczura, a Woolley zaobserwował powstawanie inozytolu w jelicie myszy.
Ciekawe są spostrzeżenia nad wpływem sulfonamidów na florę jelitową, przy czym czasem powstają objawy niedoboru.
Wskutek niszczenia flory jelitowej przez sulfonamidy obserwowano objawy niedoboru: biotyny (Daft 1942), inozytolu (Nielsen i Black 1944), witaminy E (Daft, Sebrell 1943), kwasu pantotenowego (West 1943).
Stwierdzono też, że ryboflawina i kwas nikotynowy mogą być syntetyzowane w jelicie człowieka.
Wykazanie bakteryjnej syntezy kwasu fukotynowego w jelicie tłumaczy nam w pewnym stopniu paradoksalny wpływ leczniczy, jaki wywiera na pelagrę mleko, chociaż samo zawiera mało kwasu nikotynowego.
Chorobę tę pogarsza natomiast podawanie kukurydzy.
Zjawiska te można wytłumaczyć wpływem tych pokarmów na florę jelitową i wewnętrzną syntezę kwasu nikotynowego.
Dawniej sądzono, że witaminy zawsze muszą być dostarczane ustrojom zwierzęcym z zewnątrz.
Natomiast ostatnie prace wskazują, że synteza witamin w jelicie odgrywa pewną rolę w gospodarce witaminowej ustroju zwierzęcego.
DROŻDŻE W leczeniu niedoborów wywołanych brakiem witamin zespołu B bardzo duże znaczenie mają drożdże.
Lecznicze właściwości drożdży już były znane starożytnym Egipcjanom, używał ich do leczenia Hipokrates, znane też były Pliniuszowi Starszemu.
W ostatnich dziesięcioleciach lecznicze właściwości drożdży stają się coraz jaśniejsze.
Drożdże zawierają wiele ciał niezbędnych dla życia i rozwoju organizmu.
Rozróżniamy drożdże prasowane, czyli piekarskie, oraz drożdże apteczne.
Te ostatnie zawierają 50 % białka, 25 % węglowodanów, 35 % tłuszczów, 4 % lecytyn, 2 % steryn i około 6 % ciał mineralnych.
Białka drożdży zawierają albuminy, globuliny, nukleoproteidy, fosforo-proteidy, a także glutation, trój peptyd złożony z cystyny, glikokolu i kwasu glutaminowego.
W drożdżach znajduje się też kwas adenilowy, obniżający ciśnienie krwi.
Ze steryn naj ważniejsza jest ergosteryna.
Z witamin spotykamy witaminę A, B1, B2 i B6, kwas pantotenowy, kwas foliowy, kwas nikotynowy.
Drożdże naświetlane Są bogatym źródłem witaminy D.
W świeżych drożdżach spotykamy też witaminę C
[więcej w: ryba po grecku magdy gessler, ryba z parowaru, ryba po japońsku ]

Food and Nutrition Board

0

Posted by admin | Posted in Uncategorized | Posted on 01-09-2019

Food and Nutrition Board of the National Research Council zaleca następujące dawki ryboflawiny: Dzieci w wieku szkolnym 1,5-1,8 mg dziennie; Kobiety 1,8-2,7 mg dziennie; Kobiety w ciąży i karmiące 2,5-3,0 mg dziennie; Mężczyźni 2,2-3,3 mg dziennie.
W roku 1944 Komisja Ministerstwa Ochrony Zdrowia w ZSRR ustaliła normy dziennego zapotrzebowania witamin A, D, B1, B2, C i PP.
Dla witaminy Be przyjęto za normę 2 mg – ilość tę uznano za minimalną.
Normalny człowiek dorosły przeciętnie na dobę wydala z moczem 800- 1200 m.
g witaminy B2, ilość wydalanej witaminy nie powinna być mniejsza niż 500 m.
g.
W stanach niedoboru notowano wartości nawet mniejsze niż 100 m.
g.
KWAS NIKOTYNOWY (NIACYNA) Kwas nikotynowy, czyli niacyna, dopiero od niedawna znany jest, jako witamina, choć był wyosobniony przez chemików jeszcze w ubiegłym stuleciu (Hube 1867).
Kwas nikotynowy można otrzymać działając na nikotynę kwasem azotowym lub nadmanganianem potasu.
W roku 1911 Kazimierz Funk wyodrębnił kwas nikotynowy z ryżu w czasie swoich badań nad czynnikiem antyneurytycznym.
W r.
1937 ELvehjem, Stronq, WooHey wykazali, że kwas nikotynowy leczy u psów tzw.
black tongue, chorobę analogiczną do ludzkiej pelagry.
Wkrótce przekonano się, że związek ten jest swoistym środkiem leczniczym w pelagrze ludzkiej.
Kwaś nikotynowy odgrywa ważną rolę w procesach oksydoredukcji w naszych tkankach.
Warburg, Christian i Griese w latach 1934-1936 dowiedli, że kwas nikotynowy wchodzi w skład koenzymów, tzw.
Kodehydrogenazy I i kodehydrogenazy II (koenzymy Warburga i Eulera).
Żółty ferment oddechowy Warburga zawierający witaminę B2 oraz koenzymy zawierające kwas nikotynowy odgrywają niesłychanie ważną rolę w procesach oksydoredukcyjnych w tkankach.
Utlenienie w ustroju polega na utracie przez związek organiczny wodoru, co następuje za pośrednictwem dehydrogenaz.
W środowisku, w którym zachodzi reakcja, musi znajdować się akceptor wodoru.
Akceptorem tym jest koenzym I lub koenzym II różni się od I tym, że ma więcej o jedną resztę kwasu fosforowego, jako akceptor wodoru działa grupa pirydynowa.
Koenzymy przekazują wodór następnemu przenośnikowi (flawonproteina), przez co same ulegają reoksydacji.
W dalszym ciągu zostaje przenoszony nie wodór, ale elektron.
Od flawonprotein odbierają dwa elektrony związki zwane cytochromami, a dwa jony wodorowe wędrują do środowiska.
Przyjęte elektrony zmieniają wartościowość żelaza w jądrze porfirynowym cytochromu.
Najpierw reakcja ta przebiega w cytochromie b, później w c, na końcu w a.
Czerwony ferment Warburga, czyli tzw.
cytochromooksydaza odbiera elektrony od cytochromu a i oddaje je tlenowi
[przypisy: ryba o spłaszczonym ciele, ryba po grecku kcal, ryba po grecku magdy gessler ]

Stosowanie witaminy B1 daje często pomyślne wyniki lecznicze

0

Posted by admin | Posted in Uncategorized | Posted on 01-09-2019

Stosowanie witaminy B1 daje często pomyślne wyniki lecznicze, należy jednak podkreślić, że dawki używane w lecznictwie są zbyt duże i przewyższają zdolności organizmu do zużytkowania, a nawet magazynowania witaminy B.
W wielu przypadkach można osiągnąć lepsze wyniki za pomocą zespołu witamin B.
Niedobór tego zespołu obniża odporność organizmu ludzkiego na zakażenie, obniża natężenie procesów oksydoredukcyjnych i wytwarzanie niektórych przeciwciał.
RYBOFLAWINA (WITAMINA B2) Z badań Hogana i Huntera w roku 1928 dowiedzieliśmy się, że witamina B jest złożona z wielu składników, z których jeden jest fluoryzującym barwnikiem.
Już od roku 1879 wiedziano, że fluoryzujący żółtozielony barwnik jest zawarty w mleku.
Barwnikiem tym jest ryboflawina, czyli witamina B2.
Ryboflawina ma barwę pomarańczowożółtą, rozpuszcza się w wodzie dosyć słabo (około mg w 100 ml), podobnie w alkoholu, nie rozpuszcza się w chloroformie, eterze d.
acetonie.
Jest stosunkowo wytrzymała na ogrzewanie, natomiast rozkłada się łatwo w środowisku zasadowym.
Ten zielono fluoryzujący barwnik jest szeroko rozpowszechniony w roślinach i tkankach zwierzęcych.
Najbogatszymi źródłami witaminy B2 są drożdże i wątroba, ale dostateczne Ilości znajdujemy również w mleku, w ziarnach pszenicy i szpinaku.
Ryboflawinę otrzymano najpierw w czystej krystalicznej postaci z mleka (stąd pierwotna nazwa laktoflawina).
Dziś możemy także otrzymać laktoflawinę syntetycznie.
Bardzo ważny jest fakt, że ester kwasu fosforowego ryboflawiny połączony ze specjalnym białkiem stanowi grupę prostetyczną żółtego fermentu oddechowego Warburga.
Zaczyn ten znajduje się prawdopodobnie we wszystkich żywych komórkach ustroju i odgrywa zasadniczą rolę w oddychaniu komórkowym.
W żółtym fermencie Warburga ryboflawina jest połączona z białkiem za pośrednictwem kwasu fosforowego.
Żółty ferment oddechowy został wyosobniony z drożdży przez Warburga i Christiana w r.
1937.
Związek ten stwierdzono ponadto w jajach, roślinach, wątrobie, nerkach, sercu i mięśniach szkieletowych.
Żółty enzym ma szczególną zdolność do utleniania się i następczej redukcji, tj.
do oddawania i pobierania wodoru.
Wodór jest pobierany ze spalonego metabolitu i za pośrednictwem enzymów przekazywany aż do cząsteczkowego tlenu, z którym tworzy H202, rozkładaną działaniem specjalnego mechanizmu na wodę i tlen cząsteczkowy.
W roku 1938 biochemicy odkryli jeszcze inne enzymy zawierające związki, flawinowe.
Biorą one udział w utlenianiu tak ważnych związków, jak kwas fumarowy, sukciriowy, ksantyny.
Diaforaza – flawoproteid jest dwunukleotydem adenino-flawinowym, reduktoza cytochromowa redukuje cytochrom C
[przypisy: ryba z rodziny karpiowatych, ryba w zalewie octowej, ryba po grecku magdy gessler ]

Dorsz lub karmazyn po rosyjsku

0

Posted by admin | Posted in Uncategorized | Posted on 01-09-2019

Dorsz lub karmazyn po rosyjsku . 50 dag filetów, pęczek włoszczyzny, łyżka octu lub sok z cytryny, 2 cebule, 1,5 łyżki koncentratu pomidorowego, 4 łyżki oleju sojowego lub słonecznikowego, 2 kwaszone twarde ogórki, łyżeczka mąki ziemniaczanej, sól, 2 ziarna ziela angielskiego, 2 ziarna pieprzu, pieprz mielony. Filety rozmrozić, skropić sokiem z cytryny lub octem i pozostawić na ok. 1 godz. Warzywa umyć, oczyścić, opłukać i zetrzeć na tarce o dużych otworach, podlać odrobiną wody, osolić, dodać przyprawy i gotować pod przykryciem. Read the rest of this entry »