Food and Nutrition Board

0

Posted by admin | Posted in Uncategorized | Posted on 01-08-2018

Food and Nutrition Board of the National Research Council zaleca następujące dawki ryboflawiny: Dzieci w wieku szkolnym 1,5-1,8 mg dziennie; Kobiety 1,8-2,7 mg dziennie; Kobiety w ciąży i karmiące 2,5-3,0 mg dziennie; Mężczyźni 2,2-3,3 mg dziennie.
W roku 1944 Komisja Ministerstwa Ochrony Zdrowia w ZSRR ustaliła normy dziennego zapotrzebowania witamin A, D, B1, B2, C i PP.
Dla witaminy Be przyjęto za normę 2 mg – ilość tę uznano za minimalną.
Normalny człowiek dorosły przeciętnie na dobę wydala z moczem 800- 1200 m.
g witaminy B2, ilość wydalanej witaminy nie powinna być mniejsza niż 500 m.
g.
W stanach niedoboru notowano wartości nawet mniejsze niż 100 m.
g.
KWAS NIKOTYNOWY (NIACYNA) Kwas nikotynowy, czyli niacyna, dopiero od niedawna znany jest, jako witamina, choć był wyosobniony przez chemików jeszcze w ubiegłym stuleciu (Hube 1867).
Kwas nikotynowy można otrzymać działając na nikotynę kwasem azotowym lub nadmanganianem potasu.
W roku 1911 Kazimierz Funk wyodrębnił kwas nikotynowy z ryżu w czasie swoich badań nad czynnikiem antyneurytycznym.
W r.
1937 ELvehjem, Stronq, WooHey wykazali, że kwas nikotynowy leczy u psów tzw.
black tongue, chorobę analogiczną do ludzkiej pelagry.
Wkrótce przekonano się, że związek ten jest swoistym środkiem leczniczym w pelagrze ludzkiej.
Kwaś nikotynowy odgrywa ważną rolę w procesach oksydoredukcji w naszych tkankach.
Warburg, Christian i Griese w latach 1934-1936 dowiedli, że kwas nikotynowy wchodzi w skład koenzymów, tzw.
Kodehydrogenazy I i kodehydrogenazy II (koenzymy Warburga i Eulera).
Żółty ferment oddechowy Warburga zawierający witaminę B2 oraz koenzymy zawierające kwas nikotynowy odgrywają niesłychanie ważną rolę w procesach oksydoredukcyjnych w tkankach.
Utlenienie w ustroju polega na utracie przez związek organiczny wodoru, co następuje za pośrednictwem dehydrogenaz.
W środowisku, w którym zachodzi reakcja, musi znajdować się akceptor wodoru.
Akceptorem tym jest koenzym I lub koenzym II różni się od I tym, że ma więcej o jedną resztę kwasu fosforowego, jako akceptor wodoru działa grupa pirydynowa.
Koenzymy przekazują wodór następnemu przenośnikowi (flawonproteina), przez co same ulegają reoksydacji.
W dalszym ciągu zostaje przenoszony nie wodór, ale elektron.
Od flawonprotein odbierają dwa elektrony związki zwane cytochromami, a dwa jony wodorowe wędrują do środowiska.
Przyjęte elektrony zmieniają wartościowość żelaza w jądrze porfirynowym cytochromu.
Najpierw reakcja ta przebiega w cytochromie b, później w c, na końcu w a.
Czerwony ferment Warburga, czyli tzw.
cytochromooksydaza odbiera elektrony od cytochromu a i oddaje je tlenowi
[przypisy: przeszczep chondrocytów, transkrypcje nagrań, hurtownia portfeli ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Powiązane tematy z artykułem: hurtownia portfeli przeszczep chondrocytów transkrypcje nagrań